Патша Құдай, сыйындым

Патша Құдай, сыйындым,

Тура баста өзіңе.

Жау жағадан алғанда,

Жан көрінбес көзіме.

Арғын, Найман жиылса,

Таңырқаған сөзіме.

Қайран сөзім қор болды

Тобықтының езіне.

Самородный49 сары алтын,

Саудасыз берсең алмайды

Саудыраған жезіне.

Саудырсыз сары қамқаны,

Садаға кеткір, сұрайды

Самарқанның бөзіне.

Кеселді түйін шешілсе,

Кердең мойын кесілсе,

Келмей кетпес кезіне.

О да — Құдай пендесі,

Түспей кетер деймісің

Тәңірінің құрған тезіне?![1]

ДереккөздерӨңдеу

  1. https://kitap.kz/book/424/read#epubcfi(/6/2[id1]!/4/2/2/1:0)